710 - ( 5 ) يونس بن يعقوب گويد : « يكى از اهالى همدان گفت : پدرش كه شناختى نسبت به ولايت نداشت ، هنگام مرگ وصيت كرد كه چيزى در راه خدا مصرف شود و سپس در گذشت . از امام صادق عليه السلام در اين‌باره سؤال شد كه با آن مال چه كنند ؟ و به وى گفته شد كه آن مرد شناختى نسبت به ولايت نداشت ( و هنگام مرگ اين وصيت را كرد ) . امام عليه السلام فرمود : اگر شخصى به من وصيت كند كه مالش را براى يهودى يا نصرانى مصرف كنم ، اين كار را انجام مىدهم . خداوند باشكوه و عزت مىفرمايد : « پس هركس پس از شنيدن وصيت آن را تغيير دهد ، همانا گناهش بر تغيير دهندگان آن است ، به راستى خداوند شنواىِ داناست . » پس كسى را بيابيد كه در اين راه - يعنى مرزها - بيرون مىرود و آن را براى وى بفرستيد . » 711 - ( 6 ) حجّاج خشّاب گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : زنى به من وصيت كرد كه مالى را در راه خدا مصرف كنم . به وى گفته شد : آيا با آن حج انجام شود ؟ وى گفت : آن را در راه خدا مصرف كن ! به وى گفتند : آيا آن را به آل محمد صلى الله عليه و آله بدهيم ؟ گفت : آن را در راه خدا مصرف كن ! امام صادق عليه السلام فرمود : آن را در راه خدا مصرف كن همان گونه كه دستور داد . گفتم : به من بفرماييد چگونه مصرف كنم ؟ امام عليه السلام فرمود : همانگونه كه به تو دستور داد مصرف كن ! خداوند تبارك و تعالى مىفرمايد : « پس هركس پس از شنيدن وصيت آن را تغيير دهد ، همانا گناهش بر تغيير دهندگان آن است ، قطعاً خداوند شنواىِ آگاه است . » به من بگو كه اگر به تو گفته بود آن را به يهودى بده آيا به نصرانى مىدادى ؟ حجّاج گويد : سه سال صبر كردم سپس نزد امام رفتم و ماجرا را بار ديگر بازگو كردم . امام عليه السلام مقدارى سكوت كرد و سپس فرمود : آن را بياور . آن را به چه كسى بدهم ؟ فرمود : به عيسى شَلَقان . » « 1 »

--> ( 1 ) . وى عيسى بن ابى منصور است كه مرد نيكوكار ، بخشيده و از نمايندگان امام بود - م .